Αντίθετος με τα κυβερνητικά μέτρα στήριξης των τραπεζών εμφανίστηκε ο επικεφαλής της Barclay's Μπομπ Νταϊαμοντ. Συνεχίζοντας μάλιστα την κρίση αυτογνωσίας δήλωσε πως θα έπρεπε οι τράπεζες να αφήνονται ελεύθερες, ακόμη και να καταρρεύσουν, ενώ πρόσθεσε πως «σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να παίρνουν χρήματα των φορολογούμενων».

Στην ομιλία του τάχθηκε υπέρ μιας παγκόσμιας νομοθεσίας για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, έτσι ώστε να μην δημιουργούνται "τοπικά" πλεονεκτήματα σε τράπεζες που είναι εγκατεστημένες σε συγκεκριμένες χώρες. Εμμέσως πλην σαφώς, αφορμή της προτροπής του ήταν ο φόρος των βρετανικών τραπεζών που θα επιβληθεί από τις αρχές του 2011.

Προειδοποίησε μάλιστα πως χωρίς κοινή νομοθεσία παγκοσμίως, οι βρετανικές τράπεζες θα χάσουν έδαφος συγκριτικά με τις ομόλογες τους ισπανικές, γαλλικές και αμερικάνικες.

Για το τέλος άφησε μια πρόβλεψη, ότι θα υπάρξουν συνενώσεις τραπεζών στον ευρύτερο ευρωπαϊκό τομέα καθώς οι πιο αδύναμες από αυτές δεν μπορούν να αποζημιώσουν τους μετόχους τους με ανάλογο μέρισμα.